Ta sekcja przedstawia subtelną konstelację japońskiej kultury wizualnej - od wczesnych fotografii Felice’a Beata po maski teatru nō, drzeworyty, litografie, drewniane klocki drukarskie, kimona i rzadkie albumy fotograficzne.
Każdy obiekt jest medytacją nad powierzchnią i subtelnością: widmowym bezruchem XIX-wiecznych portretów, warstwowymi fakturami tkaniny i tuszu, wyrafinowaną abstrakcją tradycyjnych form.
Razem tworzą ciche archiwum gestu i przemijania, ukazując elegancję kultury, w której sztuka często rozpływa się w rytuale, a przedmioty przemawiają szeptem.
Zebrane jako źródło inspiracji i refleksji oraz z myślą o potencjalnym nabyciu.
