Joel Meyerowitz

Darwin keert terug naar Joel Meyerowitz als scharnier: de directheid van de straat die overgaat in licht dat zich in de tijd ontvouwt. Kleur niet als noviteit, maar als aandrang - tegenover de snelheid van Garry Winogrand, naast het democratische oppervlak van William Eggleston. Reeksen uit Cape Cod: verdichte tijd, de horizon als maatstaf. Ground Zero: toegang onder druk, het archief als getuige. Darwin geeft de voorkeur aan deze oscillatie - van toeval naar contemplatie, van publieke dynamiek naar vastgehouden stilstand.

 

ONTDEK ANDERE PLANKEN ↓