Tamiko Nishimura begon eind jaren zestig in Japan met fotograferen, binnen een generatie waarvan de geschiedenis grotendeels door mannen zou worden geschreven. Darwin waardeert haar positie als vrouw die zich zelfstandig door straten, treinen, kustgebieden en het perifere Japan bewoog en gedurende tientallen jaren een archief opbouwde, zonder erkenning na te streven. Dicht bij het Provoke-moment, maar buiten de mythologie ervan, onthult Nishimura een andere geschiedenis: stiller, rondtrekkend, intiem en pas geleidelijk zichtbaar geworden via haar boeken.
