Eikoh Hosoe (1933–2024) był kluczową postacią powojennej fotografii japońskiej. Odrzucając bezpośredni dokumentalizm, wykorzystywał ciało, teatralną inscenizację i ostry czarno-biały kontrast, aby zgłębiać seksualność, śmierć i tożsamość. Jego przełomowe książki Barakei, stworzone we współpracy z Yukio Mishimą, oraz Kamaitachi, powstałe z udziałem tancerza Tatsumiego Hijikaty, łączyły fotografię, performans i literaturę. Darwin wybrał Hosoe za obrazy, które pozostają fizyczne, niepokojące i celowo odporne na realizm.
