Keizo Kitajima (北島敬三)
Działając między Tokio, Nowym Jorkiem a rozpadającym się Związkiem Radzieckim, Keizo Kitajima przekształcił fotografię uliczną w formę bezpośredniego spotkania. Wywodząc się z kręgu Daido Moriyamy, rozwinął agresywny język wizualny oparty na bliskości, ruchu i przypadku. Jego fotografie często stawiają anonimowych przechodniów twarzą w twarz z aparatem, niwelując dystans między obserwatorem a obiektem. Choć jego wczesne prace wykorzystywały ziarnistą intensywność kojarzoną z Provoke, późniejsze cykle, takie jak New York i USSR 1991, wprowadziły nasycone kolory oraz większą uwagę poświęconą przemianom społecznym. Niezależnie od tego, czy fotografuje nocne życie Tokio, ulice Manhattanu czy ostatnie miesiące Związku Radzieckiego, Kitajima traktuje fotografię jako sposób wchodzenia w świat, a nie jego dokumentowania.
