Tamiko Nishimura zaczęła fotografować w Japonii pod koniec lat 60. XX wieku, w pokoleniu, którego historia miała być w dużej mierze pisana przez mężczyzn. Darwin docenia jej pozycję kobiety samodzielnie przemieszczającej się po ulicach, pociągach, wybrzeżach i peryferiach Japonii, która przez dziesięciolecia tworzyła archiwum, zamiast zabiegać o uznanie. Blisko momentu Provoke, lecz poza jego mitologią, Nishimura odsłania inną historię: cichszą, wędrowną, intymną i stopniowo ukazywaną światu za pośrednictwem jej książek.
