Darwin ceni Yanga Seung-Woo, ponieważ biografia i fotografia stają się nierozłączne. Urodzony w Korei, przybył do Japonii w wieku trzydziestu lat i fotografował Kabukichō od wewnątrz: yakuzę, osoby bezdomne, tekiya, pijących i nocne życie. W przeciwieństwie do analitycznego błysku Kuraty, surowość Yanga wynika z bliskości i uczestnictwa. Shinjuku Lost Child i The Best Days przekształcają marginalne światy w osobistą historię - fotografię budowaną nie tylko poprzez obserwację, lecz także przez przyjaźń, wytrwałość, migrację i poczucie przynależności.
