Christopher Anderson
Ο Darwin προσεγγίζει τον Christopher Anderson μέσα από τη ρήξη: από τη σύγκρουση στην οικειότητα χωρίς λύτρωση. Σε αντίθεση με την ηθική διαύγεια του James Nachtwey, ο Anderson επιτρέπει το θόλωμα, την εγγύτητα, τον υπαινιγμό. Capitolio: το πυρετώδες πλήθος ως σύστημα πίεσης· Son: η οικογένεια ως κλειστό κύκλωμα, το φως μελανιασμένο, η διάρκεια ανήσυχη. Το αρχείο κλίνει προς εικόνες όπου η δημιουργική ευθύνη εκτίθεται - η επιθυμία, το ρίσκο και η πρόσβαση αλληλένδετα, η όραση μεταφερόμενη μέσα στο γεγονός.
