Stephen Shore
Stephen Shore εισέρχεται στο Darwin ως δομικός μεντεσές: το vernacular χρώμα γίνεται εγκληματολογικό τεκμήριο, ο δρόμος αντιμετωπίζεται ως αποδεικτικό στοιχείο. Επιστρέφουμε σε αυτόν όχι για την αμερικανική μυθολογία, αλλά για τη διαδοχή - σελίδες που κινούνται σαν φύλλα επαφής κάτω από φθορίζον φως. Η υπομονή του μεγάλου φορμά συγγενεύει με την αυστηρότητα των ιαπωνικών φωτογραφικών βιβλίων, παραμένοντας ωστόσο άμεση και αντιλυρική. Μια γραμματική επιφανειών, χώρων στάθμευσης, κρεβατιών μοτέλ. Κυκλοφορία χωρίς ρομαντισμό. Ο χρόνος κρατημένος επίπεδος.
