Χέλμουτ Νιούτον
Στον Ντάργουιν, ο Νιούτον σκηνοθετεί την εξουσία ως εικόνα. Τα σώματα γίνονται αρχιτεκτονική, η γοητεία γίνεται έλεγχος. Οι φωτογραφίες του αρνούνται την αθωότητα: ο ερωτισμός αποδίδεται ψυχρός, θεατρικός, απαιτητικός - όπου η θέαση δεν είναι ποτέ ουδέτερη και η κυριαρχία κυκλοφορεί χωρίς επίλυση.